Maar nu de digitale techniek zijn intrede had gedaan was dat anders. Je hoorde meteen of het een clarinet, dwarsfluit of trompet was. Maar door de geringe bit rate werden de klanken koud en kil. Maar goed, dat was mijn mening en menig ander vond dit het einde!


Maar nu de 16 bits techniek daar was kon ik er niet meer omheen. Wat klonk dit fantastisch!  Dit orgel moest ik bouwen. Want dat bouwen, was eigenlijk waar het mij om te doen was. Ik wilde lekker met de soldeerbout aan de gang!

Maar ja, de eerste pakketten waren zo’n 19000 gulden in die tijd, en dat was nog maar het begin…. Maar ik wilde het gewoon….Iedereen raadde mij het af, “voor dat geld kon je immers ook een auto kopen” werd er veelvuldig gezegd. Tja, ik wilde geen auto…maar een orgel.


Maar mijn vader vond het geweldig, die stond volledig achter mij. “Als jij dat wilt, moet je dat doen!” had hij gezegd.  

En dat was voor mij genoeg…en dus gingen we samen met zijn auto op 13 januari 1989 richting Utrecht waar mijn eerste bouw pakketten klaar stonden.

Op vrijdag de dertiende notabene!

We hadden een Renault 4 bestel en die zat tot de nok gevuld….

Met trillende handen werd (contant) afgerekend en reden we weer naar huis. Ik kon niet wachten om de soldeerbout op te starten. Ik weet nog wel dat het erg spannend was. Ik had immers al mijn spaargeld hierin gestoken en er zou nog heel wat gespaard moeten worden om het orgel uiteindelijk geheel uit te bouwen.

Maar wat heb ik hier een plezier aan gehad. Zowel het bouwen als het spelen op dit orgel. Ik heb de toetsen letterlijk versleten!  En tijdens het bouwen kreeg ik regelmatig mensen op bezoek die kwamen kijken wat ik allemaal aan het doen was.

Mijn vader had weer eens zitten opscheppen dat “zijn zoon” een orgel aan het bouwen was. En dat werd veelvuldig niet geloofd, en kwam hij dus met die mensen aan huis om te laten zien dat het toch echt waar was!

Na dat concert, die introductie van de nieuwe digitale Wersi orgel serie, wist ik het. Dit instrument zou het worden! Zoiets had ik nog nooit gehoord. Een digitaal instrument dat zo warm kon klinken!

Vergeet niet, de digitale techniek had pas zijn intrede gedaan en tot nu toe klonken zulke instrumenten (vond ik) koud en kil. Het was wel bijzonder als je zo’n “digitaal” instrument hoorde. Want de klanken leken meer dan ooit op de instrumenten die ze moesten vertegenwoordigen. Voorheen moest je altijd op het label kijken wat men ermee bedoelde. “Trompet” stond er dan…tja, met wat voorstellings vermogen kon je hier mee akkoord gaan.

Meer foto's

Klik op de foto’s voor een vergroting…

Copyright © All rights reserved. Made By JPMusic 2013